کد مطلب : 5292
16 شهریور 1396 - 08:56
تعداد بازدید : 277 بار
اخبار » مقالات

در آثار مخالفین مرحوم علامۀ مجلسی (ره) آمده است که در دورۀ فعاليت ايشان عده ای به خاطر افکار " فلسفی عرفانی " از اصفهان اخراج و یا تبعید شدند .
بدین معنا که آزادی فکری در دوران ايشان نبود و فضای کار و فعالیت به هیچ وجه برای مخالف وجود نداشت .

باید گفت : که این افترا و شایعه اول بار توسط ابوالحسن قزوینی که فردی صوفی مشرب و افراطی و متأخر از دوران مرحوم علامۀ مجلسی است مطرح گرديده است ، او در کتاب « فوائد الصفویه » بدون ذکر هیچ منبع و مصدری ، اين مطلب را انتشار داده و متأسفانه بعد از او نيز در منابع دیگر منتقل شده است .
این در حالی است که شواهد کذب اين ادعا بسي روشن و آشکار می باشد؛

_ ابوالحسن قزويني کتابش را در سال ۱۲۱۱ قمري تألیف کرده و مرحوم علامه مجلسی (ره) در سال ۱۱۱۰ قمري از دنیا رفته است ، یعنی با فاصلۀ ۱۰۰ سال مطالبی را می آورد که هیچ شخص ديگري اين مطالب را قبل از او نیاورده است.

ايشان در کتاب خود از احوال صوفیه در دوران مرحوم علامۀ مجلسی (ره) چنین سخن به ميان مي آورد :

« جمیع مشایخ صوفیه را از اصفهان بیرون کردند از آن جمله علامۀ زمان وحید دوران ملا صادق اردستانی ، با بیست نفر از شاگردان معتبر او که هر یک فضیلت تمام داشتند از جمله شاگردان او یکی شیخ محمد علی حزین لاهیجی است که از اصفهان اخراج کردند و از باقی ممالک محروسه نیز آنچه صوفیه و مریدانشان بودند بدر کردند ».

وي پس از اين مطلب داستانی مضحک مبني بر شدت دشمنی علما و بزرگان دوره صـَـفويـّـه با مُـتصوّفـه نقل می کند که به وضوح بیانگر دیدگاه های افراطی و غیر معقولانه و خیال پردازانۀ وي دارد :

« در مرتبه ای که کارخانه های کوزه گران هر جا سبویی دهن تنگی به نظر شاگردان ملا محمد باقر در آمد ، شکستند و تأویلشان چنان کردند که در هنگام وزیدن باد از دهن کوزه ها هو بر می آمد و این آواز یا هو زدن شیوۀ صوفیان است » .

ظاهرا وی قصه پردازی بس ناشی و نا آشنا با مبانی قصه پردازی هم بوده ، و از اين نكته غفلت ورزيده که ؛

" حزین لاهیجی " که به همراه استادش " اردستانی " از اصفهان اخراج شده بود، متولد سال ۱۱۰۳ قمري است . یعنی ؛ در هنگام وفات مرحوم علامه مجلسی (ره) ۷ ساله بوده و در سن هفت سالگي محلي از اِعراب نبوده كه به خواهد مورد غضب قرار بگيرد و از طرفي.
اگر چنین اتفاقی افتاده بود به یقین لاهیجی باید در سفرنامۀ خود که به بيان جزئیات زندگي خويش و همچنين استادش اردستانی پرداخته ، لااقل گزارشي کوتاه از این واقعه را می داد ! و یا دلخوري اش را از مرحوم علامه مجلسی (ره) وانمود می کرد ، در حالي كه با مراجعه به کتاب او قضیه بر عکس است ، او در سفرنامۀ خود زبانی بسیار مادح و ستایشگر از مرحوم علامه مجلسی (ره) گشوده و از مقام عِـلمی و عـَملی ايشان تقدیر فراوانی می کند.

خلاصة الامر بوی تعصب و تند روی در عبارات او تا جایی پیش رفته که حقایق تاریخی را هم منکر شده و دربارۀ روش علمی مرحوم مجلسی می نویسد :

« ... و طریقۀ مذهب اخباری اثنا عشریه را در عصر آن حضرت متروک ساخت و شیوۀ اصولی را رواج داد . » ؟!
[ فوائد الصفویه ؛ابو الحسن قزوینی ، ۷۸ ]
با اين حال يكي از دستاورد ها و خدمات مرحوم علامه مجلسي (ره) به عنوان یک فقیه و عالمی که وظیفه او جلو گیری از انحرافات جامعهٔ شیعه است ، روشنگري هاي آن مرحوم درباره حقايق شيعي بود كه ديگر عرصه اي براي خود نمايي صوفيان بازاري نگذاشت .

والسلام علي من اتبع الهدي ...

حسن موسوی بروجردی

(برگرفته از کانال کتابخانه علامه مجلسی)

 

 

تازه های نشر

آمار بازدیدکنندگان

مهمانان :

182 

امروز :
دیروز :
این هفته :
این ماه :
بازدید کل :
7485
9825
82672
272403
10402653